Keuzestress

Ik wilde dus een blog gaan schrijven over wat ik met deze site ga doen. Daar ben ik dus al snel vanaf gestapt. Ik heb nou al zo vaak zo’n blog geschreven, en ben uiteindelijk volledig van het plan afgeweken. Waarom zou ik dan nog proberen om volgens een plan te bloggen? Dat ga ik dus niet meer doen. Het plan is om gewoon te schrijven over wat ik wil, wanneer ik dat wil. Geen duidelijk idee, geen vaststaande planning. Gewoon schrijven. Maar dat heb ik de laatste paar dagen dus ook niet gedaan. In eerste instantie baalde ik daar een beetje van. Nu niet meer. Schrijven is weer gewoon een hobby geworden. Daar hoef ik me toch niet elke dag mee bezig te houden? Zolang ik er op die manier tegenaan blijf kijken, is alles ok en gaat het schrijven wonderbaarlijk genoeg ook heel wat makkelijker.

Geen social media meer?

Vorig weekend was het dan zover, ik heb alle social media apps van mijn telefoon afgehaald. Klaar met dat eindeloze scrollen, klaar met Facebook-groepen en klaar met het actief zijn op social media. Het was nog geeneens een keuze waar ik over na had gedacht. Zaterdag had ik er gewoon zin in om al die social media apps te verwijderen. Want zeg nou zelf: wat voor toegevoegde waarde zijn ze nou eigenlijk aan het leven? In het verleden kon ik de positieve kanten er nog wel van inzien, maar sinds ik een aantal dagen met belabberd internet heb gezeten, en dus geen gebruik heb gemaakt van social media, ben ik er eigenlijk helemaal klaar mee. Weet je wel hoe rustig je ervan wordt als je niet meer dagelijks de behoefte voelt om al die apps te moeten checken? Nee, social media is voor mij verleden tijd.